Şeftali - The Peach

A true story from my days in the peach orchards of Manisa in 1979.

Birkaç yıl önce İzmir'de oturup, Manisa'da çalışıyordum. Her çalışma günü sabahleyin arabamla Manisa'ya gider ve akşamüstü yani paydos ettiğimiz zaman İzmir'e geri dönerdim.

Some years ago I was living in Izmir and working in Manisa. Each working day in the morning I would go to Manisa in my car and in the evening when we had finished work I used to return to Izmir.

Günler geçtikçe Türkçe'm iyileşiyordu ve bundan dolayı fabrikamızda bazı çalışan Manisalılar ile dostluk korumaya başladım. Bunların arasında Ayşe adlı genç bir sekreter kız vardı.

As the days passed my Turkish was improving and because of this I began to make friends with some of those who were working at Manisa. Amongst them was a young girl secretary named Ayshe.

Ayşe'nin ailesinin evinde hafta sonlarında boş vaktimi geçiriyordum ayrıca Ayşe'nin babasının büyük bir şeftali bahçesi vardı. Şeftaliler olgunlaşınca toplamasına yardım ederdim.

I used to pass my spare time at the weekends at Ayshe's family house and besides Ayshe's father owned a large peach orchard. When the peaches had ripened I used to help with the harvest.

Toplanma günlerinde öğleden sonra parlayan sıcak güneşten kaçılsın diye yapraklardan yapılmış bir çardak altında dinlenip, hanımlar tarafından hazırlanan bir tür piknik yemeği yerdik.

On harvest days in the afternoon we used to rest under a leafy trellis in order to get out of the sunshine and eat a sort of picnic lunch prepared by the ladies.

Bir gün, toplaması bittikten sonra çardağın altında yemek yerken, yemek hazırlayan yaşlı kadınlardan biri bana yaklaştı. Avucundaki çok güzel, kıpkırmızı, bol sulu, taptaze şeftaliyi uzatarak bana - John Bey, şeftali ne demek İngilizce? - diye sordu.

One day after we had finished peach picking, while eating the lunch, one of the old ladies preparing the food came up to me. In her hand she had a beautiful, bright red, full juicy, newly fresh peach, and it offering to me - she asked "Mr John, How do you say "sheftali" in English?"

- Hanımefendi, şeftali'ye İngilizce piç denir - diye cevap verdim.

"Madam," I answered "In English a sheftali is called peach"

Etrafımızdaki millet söylediğim kelimeyi işitince derhal seslerini kesiverdiler ve hemen arkasından kahkaha atmağa başladılar. Ben ise, şaşırmıştım ve ne olduğunu anlayamamıştım.

On hearing the word that I had said all the people around us suddenly fell silent then straight away they started laughing from the back. As for me, I was surprised and could not understand what had happened.

Akşam vakti İzmir'e döndükten sonra Lokalime uğrayıp tanıdıklarıma bu tuhaf olayı anlattım.

Ater returning to Izmir in the evening I dropped into my local bar and told my acquaintances about this strange occurrence.

Arkadaşlarımdan iyi İngilizce bilen biri - John Bey, evine dönünce sözlüğünü alıp piç kelimesine bak fakat Türk okunuşuyla olsun - diye gülümsedi.

One of my friend who knows English well smiled and said - Mr. John when you get home get hold of your dictionary and look up peach but with Turkish spelling.

Son biram içtikten sonra arkadaşlarıma - İyi Geceler - diyerek, eve gittim. Türkçe sözlüğümü alıp Türk telaffuzlu piç kelimesini arayıp buldum.

After dinking my last beer and saying "good-night" to my friends, I went home. I got hold of my Turkish dictionary and looked up the word "peach" in Turkish pronunciation - pıç.

İşte o zaman anlamsız gülüşmelerin nedeni ortaya çıktı ve nihayet ben de güldüm.
Yabancı diller acayipmiş, değil mi.?

Right then the reason for the unexplained laughing became clear and in the end I laughed as well."
Foreign tongues are strange, don't you think?

For those who don't know - "pıç" - designates a person who's father is unknown - there is a word for this in English. I leave it with the reader.